Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

Ψαράδες

Κυριακή 19 Οκτωμβρίου 2014

Είχα 3 χρόνια να επισκεφθώ την περιοχή των Πρεσπών και τώρα που φθινοπώριαζε, ήταν η κατάλληλη περίοδος. Μια και ο καιρός ευνοούσε μια μεγάλη βόλτα, ξεκινήσαμε μαζί με τον Πέτρο, το πρωί της Κυριακής, με προορισμό τους Ψαράδες.

Η ανάβαση της Βίγλας ήταν ήρεμη και χαλαρή, γιατί μας περίμεναν πολλά υψομετρικά μέσα στην υπόλοιπη μέρα







Στην κορυφή κουμπωθήκαμε και ξεκινήσαμε για μια "δροσερή" κάθοδο. Ύστερα απο μια σύντομη στάση για υδροδοσία στο Πισοδέρι, συνεχίσαμε για Πρέσπες



Μια ώρα μετά τη Βίγλα, αγναντεύαμε τη Μικρή Πρέσπα. Μιλήσαμε με τα παιδιά απο Καστοριά, αλλά είχαν ξεκινήσει αργότερα απο το προβλεπόμενο, οπότε συμφωνήσαμε να συναντηθούμε στον καφέ




Η απουσία αυτοκινήτων και η ηλιόλουστη μέρα, πρόσθεταν στην ομορφιά του τοπίου




Η ανάβαση του μικρού λόφου για Ψαράδες, ξεκίνησε απότομα. Σύντομα βρεθήκαμε να ατενίζουμε τη Μεγάλη Πρέσπα απο ψηλά





Κρίμα τόσο ωραία διαδρομή, να έχει τέτοιο απαράδεκτο οδικό δίκτυο... Η άσφαλτος διαβρωμένη και γεμάτη λακούβες, μας έκανε να κουνάμε με απογοήτευση το κεφάλι μας



Στη μία και μοναδική φουρκέτα πριν την κορυφή, σταματήσαμε για τις απαραίτητες φωτογραφίες. Το θέαμα μοναδικό






Τελικά, μετά απο 3μιση ώρες στο δρόμο φτάναμε στους Ψαράδες. Ο κόσμος λιγοστός, μια και η τουριστική περιόδος τελειώνει. Ο καφές, μετά τέτοια διαδρομή, είχε άλλη γεύση...



Μετά απο 40 λεπτά, αποφασίσαμε ότι ήταν ώρα για αναχώρηση. Η μέρα θα τελειώνε σε μερικές ώρες και εμείς είχαμε ένα βουνό να ανέβουμε (και να κατέβουμε).

Λίγο πριν ξεκινήσουμε, έφταναν ο Φώτης με το Γιάννη απο Καστοριά. Αναμνηστική φωτό, παράδοση των μεταλλιών απο το brevet Φλώρινας και αναχώρηση



Το λοφάκι, μετά την ξεκούραση βγήκε εύκολα, το ισιάδι που χωρίζει τη μικρή απο τη μεγάλη Πρέσπα επίσης και σε λίγο βρεθήκαμε να ανηφορίζουμε προς το δεύτερο λόφο.




Ο λόφος βγήκε με δυσκολία, αλλά καλύτερα απο ό,τι περιμέναμε. Κατηφόρα και σε λίγο περνούσαμε έξω απο το Ανταρτικό. Λίγο μετά μας περίμενε η ανάβαση της Βίγλας για Πισοδέρι


Η σκληρή ανάβαση των 3 χλμ στο 7%, τελείωσε αναίμακτα, οπότε μετά μπορούσαμε να απολαύσουμε το τοπίο.
Προσπεράσαμε και ένα ζευγαράκι απο Γαλλία και τους δώσαμε οδηγίες για Φλώρινα



Υδροδοσία και ανεφοδιασμός στο Πισοδέρι, με τον ήλιο να μας αποχαιρετά



Το χιονοδρομικό γεμάτο με κόσμο και μυρωδιές, μας προσκαλούσε, αλλά είχαμε μια κατάβαση να κάνουμε


'Ηταν μια απαιτητική αλλά πανέμορφη βόλτα

Μέχρι την επόμενη...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου